Een virus in de zoetwatermossel is mogelijk de oorzaak van de mosselsterfte in Hulst. Eind juni/begin juli 2019 vond er in de Buitenvest van Hulst een massale sterfte plaats van de zwanenmossel. De niet eetbare mossel, ook wel zoetwatermossel genoemd, is alleen te vinden in wateren met een goede waterkwaliteit.

Onderzoek

Uit de routinematige zuurstofmetingen van het oppervlaktewater, kwamen geen bijzonderheden naar voren. Omdat een massale sterfte van de zoetwatermossel in deze omvang niet vaak voorkomt in Zeeland, deed het waterschap nader onderzoek naar een mogelijke oorzaak. De volgende factoren zijn onderzocht, maar gaven geen verhoogde waarden:

  • standaardbepalingen waterkwaliteit (stikstof, fosfaat, nitriet, nitraat en ammonium)
  • bestrijdingsmiddelen
  • giftige algen
  • drugslozing

Tot slot zijn er monsters genomen van bodemslib op plaatsen waar mogelijk riooloverstorten hebben plaatsgevonden. Ook uit deze monsters zijn geen verhoogde waarden naar voren gekomen. Vanwege droge weersomstandigheden was er weinig beweging in het water. Het meest aannemelijke is daarom een ziekteverspreider (virus) in de mossel zelf.

Aanpak

Om erger te voorkomen en overlast te beperken heeft het waterschap in samenwerking met de gemeente Hulst de gestorven mosselen zo snel mogelijk uit het water gehaald en laten afvoeren door een gespecialiseerd bedrijf. Met schermen in het water werd verspreiding van dood materiaal door de wind voorkomen.

Het waterschap verwacht dat de zwanenmossel na verloop van tijd vanzelf weer terugkeert in de Buitenvest.

Coverfoto: Mary Gillham / CC BY 2.0