Harry Bruimelhuis is een enthousiaste duiker uit het oosten van het land met een gezonde dosis levenservaring én een GoPro. Regelmatig schrijft hij verslagen van zijn duiken en deelt deze graag met de rest van de wereld. Lees mee met Harry’s  onderwateravonturen!

Op vakantie in Bretagne

Een paar jaar geleden zijn mijn vrouw en ik een aantal jaren achtereen in Bretagne geweest. In de voorgaande jaren in Le Guilvinec (ten zuiden van Quimper) en in Carantec aan de noordkust (de kanaalzijde). Nu iets buiten La Trinité sur Mer op camping du Lac. Dit ligt bij Carnac aan de Côte des Megalites, ten oosten van het schiereiland Quiberon. We hadden een plek vlak bij het meer (het heet niet voor niets du Lac). Een relatief kleine camping met veel Franse gasten. De streek is bekend om zijn vele menhirs, vandaar ook de naam: Côte des Megalites.

Aangezien mijn vrouw niet duikt, ben ik aangewezen op duikcentra of duikverenigingen in de buurt. Met mijn NOB–brevet (inmiddels 4*-duiker) is dat geen probleem. Fransen hebben graag CMAS-duikers. Je vindt veel makkelijker een buddy dan met andere duikbrevetten. Die worden veel vaker in een groepje ingedeeld met een instructeur.

Duiken bij La Teignouse

Op maandag 21 augustus had ik een afspraak bij duikcentrum “Made in Blue” in La Trinité sur Mer. We gingen met een zodiac en twaalf duikers de zee op naar de zuidpunt van Quiberon, naar een vuurtoren op een rotspunt in zee. Deze punt heet La Teignouse.

In het centrum werden de sets opgebouwd en trokken we ons duikpak aan. Vervolgens de sets in een busje en zelf lopend met je basisuitrusting naar de haven. Dan vol gas vliegend over de golven naar de vuurtoren, 25 km verderop. Daar aangekomen kregen we een briefing in het Frans, maar met behulp van het kaartje dat de duikleider liet zien, was dit redelijk te volgen. Daarna de buddy-indeling op basis van brevettering. De stuurman/duikleider dook zelf niet mee.

Drop-off met kongeralen

Ik kreeg Denis uit de Auvergne als buddy. Samen overlegden we welke route we zouden nemen, hoe diep en hoe lang. Daarna een korte buddycheck en dan achterover het water in. Een vrije afdaling naar acht meter. Voorlopig nog weinig te zien behalve een paar grote krabben. Op 17 meter diepte een steile drop-off (un tombant).

Noordzeekrab in Bretagne - Foto: Harry BrummelhuisHet zicht was goed, beter dan vorig jaar aan de kanaalkant van Bretagne. Hier op deze rand hebben we twee kongeralen gezien in een rotsspleet. Ook steenbolken (tacauds) kwamen nieuwsgierig kijken. Verder harders (mulets) en koolvis (lieu).

De rotskust is flink begroeid met zeeanemonen, zakpijpen en sponzen. Met mijn onderwatercamera heb ik daar foto’s van gemaakt. Ook heb ik foto’s van krabben en zeekreeften. Bij de opstijging hielden we een veiligheidsstop van drie minuten op drie meter. Toen we boven kwamen, bliezen we het jacket op en deden we de fles af. Mensen in de boot namen onze sets aan.

Koffie en vissen

In de boot koffie met Bretonse galets. Dan napraten over de vissen die we gezien hadden. Een fotoboek hielp daarbij. De sfeer was geweldig. Iedereen was enthousiast. Al kon ik niet alles volgen, toch werd ik regelmatig bij de gesprekken betrokken.

Op de terugweg was de deining toegenomen. We hielden het niet droog in de boot. Het boegwater gutste regelmatig over ons heen. Sommigen zetten zelfs hun duikbril op om nog wat te kunnen zien.

Op de club een nieuwe afspraak gemaakt voor donderdag 24 augustus. Nog even een stempel (un tampon) halen voor het logboek en de handtekening (signature) van mijn buddy. Dan terug naar de tent.