Door het verontrustende wereldwijde verlies van koraalriffen zijn wetenschappers en natuurbeschermers begonnen het herstel van koraalriffen een handje te helpen door middel van actieve restauratie. Een nieuwe innovatie om koraallarven te zaaien op afstervende koraalriffen heeft de potentie om koraalriffen op grote schaal te restaureren en het gebruik van dure en tijdrovende methoden beperken. Dit blijkt uit onderzoek van een team internationale onderzoekers, waaronder Valérie Chamberland en Mark Vermeij van het Instituut voor Biodiversiteit en Ecosysteem Dynamica (IBED) van de UvA. De resultaten zijn recent gepubliceerd in het wetenschappelijk tijdschrift Scientific Reports.

Restauratie van gedegradeerde koraalriffen moet de koraalbedekking toe laten nemen en daarmee de leefgebieden te vergroten. Tot nu toe werd de restauratie met de hand uitgevoerd door duikers, die elk stukje koraal of elke koraallarve apart moesten vastzetten. Dit is zeer kostbaar en tijdrovend werk. Het transplanteren van 10.000 individuele koralen kost enkele honderden tot duizenden manuren per hectare. Dit terwijl koraalrifdegradatie plaatsvindt op een oppervlakte van honderd tot duizenden vierkante kilometers.

‘Als we restauratie een betekenisvolle rol willen geven in de bescherming van koraalriffen moeten we nadenken over een nieuwe aanpak. De door ons voorgestelde zaaimethode is een belangrijke stap in de richting, omdat we daarmee een groot aantal koralen in korte tijd kunnen verwerken, en tegen aanzienlijk lagere kosten,’ zegt dr. Dirk Petersen, projectleider en directeur van SECORE International, een natuurbeschermingsorganisatie voor de bescherming en restauratie van koraalriffen waar een aantal van de betrokken onderzoekers werkzaam zijn.

Koraallarven zaaien

Een zaai-unit met in het midden een Colpophyllia natans - Foto: SECORE International / Valérie Chamberland
Een zaai-unit met in het midden een Colpophyllia natans – Foto: SECORE International / Valérie Chamberland

Met de nieuwe zaaimethode worden koraallarven gezaaid op een speciaal ontworpen substraat dat zichzelf stabiliseert en aan het koraal hecht via natuurlijke processen. Na een aantal weken tot maanden worden deze zogenoemde ‘zaai-units’ (het substraat samen met de initiële koraalpoliepen) gezaaid op het koraalrif door ze simpelweg in spleten te steken. ‘Het zaaien van hetzelfde aantal koralen zou nu kunnen worden gerealiseerd in minder dan 50 manuren, dit bespaart 90% van de tijd. Daarbij kunnen de materiaalkosten worden beperkt tot een derde, wat grote voordelen heeft voor het toekomstige restauratiewerk,’ zegt dr. Margeret Miller, onderzoeksdirecteur van SECORE International.