Onderzoekers van IMARES monitoren in oktober 2015 samen met onderzoekers van andere instituten Nederlands grootste koraalrif op Saba. De Sababank is een extreem rijk gebied met een zeer hoge biodiversiteit aan vissen, koralen, algen en sponzen. Expeditieleider Erik Meesters houdt samen met de andere expeditieleden een blog bij.

Herinneringen van een vrijwilliger

Door Bas Westerhof.

Als oud marien bioloog en nu hoofdzakelijk part time postbode is de rol van vrijwilliger een mogelijkheid terug te keren naar mijn oude leven. Een mogelijkheid om, zij het in een ondersteunde rol, weer eens wetenschappelijk te zijn.

Vrijdag 23 oktober

Een dag voor we aan boord zouden gaan worden we geacht dat we op Sint Maarten zouden zijn. Dat was namelijk de opstapplaats voor mij. Het gaf mij en mijn mede-vrijwilliger Lodewijk tijd om te wennen aan de lokale warmte. Deze was drukkend, als op een warme zomeravond in Nederland, vlak voor een onweersbui.

Zaterdag 24 oktober

In de middag, rond een uur of drie zouden we opstappen. ’s Ochtends om een uur of 10 stonden we op de stoep. Een beetje vroeg, maar goed, een rondje door klein Amsterdam -een inwoner vergeleek Sint Maarten met Amsterdam vanwege het bijna identieke aantal nationaliteiten- en het was lunchtijd. Tijdens de lunch maak ik kennis met een aantal mede-expeditieleden. Daarna, om een uur of vier vertrokken we richting Statia om de laatste expeditieleden en materialen op te pakken.

Zondag 25 oktober

Expeditieleden zetten een onderzoekstent op - Foto: Erik Meesters
Expeditieleden zetten een onderzoekstent op – Foto: Erik Meesters

De eerste duikdag en de reden dat ik mee ben. Het assisteren bij de onderwaterwerkzaamheden. De dag werd begonnen met een tocht richting de Sababank, waar mijn werkzaamheden zich zouden focussen op het opzetten van de tent. Belangrijk hierbij is om te weten dat de tent zo min mogelijk mag lekken. Anders zijn de metingen nutteloos. Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. De Sababank bestaat namelijk uit een volwassen rif en geen zand. Haringen kreeg je dus niet in de grond en de tent werd door de stroming langzaamaan vrij getrokken van de kettingen en de loodblokken.

Maandag 26 oktober

Vlak voordat we onder zouden gaan om metingen te doen volgt een nieuwe opdracht. De tent en omgevingsapparatuur moet omhoog. De proef zal worden voortgezet in de luwte van Saba, waar haringen wel de bodem in kunnen. Het probleem daar echter was dat erin de week ervoor net de eerste regen in maanden was gevallen. In de namiddag ging de eerste poging tot het opnieuw opzetten van de tent dan ook verkeerd.

Dinsdag 27 – Vrijdag 30 oktober

De tent hebben we dinsdag succesvol neergezet en heeft met wat kleine wijzigingen tot donderdagmiddag op de bodem gestaan. Gedurende die tijd werden er overdag om de drie uur metingen gedaan. Ondertussen maakte ik kennis met de populatie verpleegsterhaaien aldaar. Sommigen nieuwsgierig kijkend naar de apparatuur, andere slechts gebruik makend van ons effect op kleinere vissen. Een daarvan in het bijzonder mag worden genoemd: Spot, ook wel Gorby genaamd vanwege de opvallende vlek op zijn hoofd was een vaak geziene gast.